مشکان

حجــــت آخريــــن در کـلام امام اوليــن (3)

برخی علل و حكمتهاى غيبت امام زمان از ديدگاه امام علی ( سلام الله علیه)

الف :  در امان ماندن از بيعت با ستمگران :  بر طبق يک روايت، على‏بن ابى‏طالب(عليه السلام) مى‏فرمايند: موقعى كه قائم [حضرت مهدى(سلام الله عليه)]، قيام كند بيعت كسى در گردن (ذمه) او نخواهد بود و به همين جهت است كه تولد او به صورت مخفى صورت خواهد گرفت و بعد نيز وجود مباركشان غايب خواهد شد .

ب  :  مشخص شدن گمراهان :  يكى از راههاى تشخيص قوت ايمان و ميزان پايبندى افراد به تعاليم اولياى ا لهى، عملكرد آنها در دوره غيبت رهبران الهى است. به عنوان مثال وقتى حضرت موسى(عليه السلام) به امر الهى حدود چهل روز براى مناجات در كوه طور اقامت كرد اغلب مردم به خاطر نداشتن ايمان و يقين كافى فريب سامرى را خوردند و از آيين الهى دست كشيدند. در اشاره به اين سنت الهى امام على ‏بن ابى‏طالب(عليه السلام) در روايتى پس از اشاره به وجود مبارک امام مهدى(عليه السلام) اضافه مى‏كنند: آن حضرت از چشم مردم نهان خواهد شد تا مردمان گمراه از غير گمراهان مشخص شوند .

ج :  ستم و ظلم مردم به خودشان :  على( سلام الله عليه) آنجا كه از لزوم وجود حجت ا لهى در نظام هستى سخن مى‏گويند به مسئله غيبت حجت ا لهى و علت آن با اين تعابير اشاره دارد :  اى مـردم!  بدانيد كه زميـن هـرگز از حجت الهى خالى نمى‏ماند. اما پروردگار عالم مردم را به خاطر ظلم و ستمى كه مرتكب مى‏شوند و همينطور به جهت زياده ‏رويهايى كه در حق خود انجام مى‏دهند به زودى از ديدن حجت خودش [امـام مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشرِيف)] ، محروم خواهد ساخت .

د :  به جهت ستم به فرزندان على(عليه السلام) :  حضرت على بـن ابى‏طالب(عليه السلام)، در روايتى به مناسبتى از وقايع غيبت و پيشامدهاى آن سخن مى‏گويند و وقايع مربوط به آن دوران را به حوادثى كه براى قوم حضرت موسى(عليه السلام) رخ داده است تشبيه و تصريح مى‏كنند كه سرگردانـى و تحير مسلمانان در زمان غيبت حضرت مهدى(سلام الله عليه) چندين برابر سخت‏تر و بيشتر از دوران سرگردانى و تحیر قوم حضرت موسى(عليه السلام) خواهد بود. آنگاه در اشاره به علت اين پيشامد مى‏فرمايند :  شما به خاطر ظلم و ستمهايى كه بر فرزندان من خواهيد كرد به این مسئله و سختيهاى آن دچار خواهيد شد .

قابل ذكر است با وجود تصريح امام به اين موضوع، مردم در اثر غرق شدن در دنيا و زخارف آن چند سال بعد از شهادت على(عليه السلام)، امام حسن(سلام الله عليه)، و امام حسين(عليه السلام)، را به آن وضع رقت‏بار به شهادت مى‏رسانند و ائمه بعدى را نيـز مسموم مى‏كنند و در نتيجه اينكار وقتى نوبت به آخرين حجت الهى مى‏رسد خداوند، ايشان را به خاطر لطفى كه بر بندگان خود دارد (على‏رغم ناسپاسى آنها) در پس پرده غيبت جهت هدايت مردم و حفظ نظام هستى ذخيره مى‏نمايد... .

ه :  حفظ علامتهاى هـدايت :  همـانطور كه در حكمت قبلى اشاره شد خداوند متعال به منظور تداوم هدايت مردم در برهه‏اى از زمان وقتى آنها قدر نعمت بى‏نظير الهى؛ يعنى امام معصوم(عليه السلام)، را فراموش مى‏كنند بنابر مصالحى وجود مبارک او را در پس پرده غيبت قرار مى‏دهد تا علاوه بر حفظ نظام عالم، نزول فيض و رحمت ا لهى از طريق وى به بندگان خدا تداوم پيدا كند و باب هـدايت مردم به سوى خداوند همچنان باز باشد. امام على‏بن ابى‏طالب ( سلام الله عليه) ، در اين باره مى‏فرمايند :  ...  خداوند حجتهاى خود را به صورت آشكار يا پنهان يا حتى در حالى كه خطر آنان را تهديد مى‏كند (در حال ترس و نگرانى) در ميان مردم حفظ خواهد كرد تا حجت و دليلهاى روشن و واضح (هدايت و رستگارى) از بين نروند .

از وبلاگ: مهدویت و علائم ظهور

http://entezar-e-yar.persianblog.com/